بهترین فیلم های باکسآفیس: «چپی» درصدر جدول و رکوردشکنی «تکتیرانداز امریکایی»
فروش خانگی «چپی» ظاهرا اصلا خوب نبوده و تنها توانسته ۱۳.۳ میلیون دلار به جیب بزند. با توجه به بودجهی ۴۹ میلیون دلاری فیلم، تهیهکنندگان «چپی» حداقل برای برگرداندن سود باید به طرز سنگینی روی فروش آن در سینماهای خارج از امریکا دل خوش کند. «چپی» درحالی به صدر جدول رسیده که اگر به جدول چندهفتهی گذشته نگاه کنید، متوجهی نکتهی جالبی میشوید. اینکه صدر چارت باکسآفیس خانگی در هفت تا از هشت هفتهی گذشته در اختیار فیلمهایی با درجهبندی بزرگسال (R) بوده است. سهتا از این هفتهها برای «تکتیرانداز امریکایی» بوده. دوتا برای «پنجاه سایهی گری» (Fifty Shades of Grey) بوده، یکی برای «تمرکز» (Focus) و یکی هم برای «چپی». حالا که حرف از «تمرکز» شد، قابلذکر است که این فیلم بعد از صدرجدولنشینی در هفتهی گذشته، با فروشِ ۱۰ میلیون دلاریاش به ردهی دوم سقوط کرده است. فروش فیلم نسبت به هفتهی گذشته، ۴۶ درصد افت داشته که این با توجه به نقدهای ترکیبی آن اتفاق خوبی است. تا این لحظه «تمرکز» ۳۴.۶ میلیون دلار به طور کلی به دست آورده و به دین ترتیب وارد مسیر رسیدن به ۵۵ میلیوندلار و در نهایت ۶۰تایی شدن، شده است. این درحالی است که افتتاحیهی فیلم «کار ناتمام» (Unfinished Business) با بازی وینس وگن هم با فروشِ بسیار ضعیفِ ۴.۸ میلیون دلاری، جایی بهتر از ردیف دهم نصیباش نشده است. این حتی از افتتاحیهی بسیار بد فیلم قبلی وینس وگن یعنی «تحویلدهنده» (Delivery Man) هم که ۷.۹ میلیون دلار بود، پایینتر است و به دین ترتیب بدترین افتتاحیهی این بازیگر را همینجا به ناماش میزند. دیگر اکران تازهی باکسآفیس هم فیلم «دومین بهترین هتل عجیب مریگولد» است که با فروشی ۸.۶ میلیونی در ردهی سوم جای گرفته است. ناگفته نماند، اولین فیلم این مجموعه، «بهترین هتل عجیب مریگولد» در سال ۲۰۱۲ فروشی ۶.۴ میلیونیای را تجربه کرد. این درحالی است که این مقایسه کاملا دقیق نیست؛ چون فیلم اول هیچوقت به این اندازه در هفتهی اول اکرانش دارای سینماهای نمایشدهنده نبود. تمام اینها درحالی است که به تازگی مشخص شد فیلم «تکتیرانداز امریکایی» با فروش کلی ۳۳۷.۲ میلیون دلاریاش توانسته به پرفروشترین فیلم سال ۲۰۱۴ تبدیل شود. پیشتازان قبلی، فیلمهای «بازیهای گرسنگی: مرغمقلد- قسمت اول» (۳۷۷ میلیون) و «نگهبانان کهکشان» (۳۳۳.۲ میلیون) بودند. زدن چنین رکوردی برای «تکتیراندازی امریکایی» نشان از پیروزی شگفتانگیز درام بزرگسالانهای دارد که توانسته در چنین بازارِ بالاکباسترپرستِ انباشته شده از فیلمهای درجهبندیسنی ۱۳، موفق شود.
نگاهی به پنج فیلم برتر جدول این هفته:
Chappie
فیلم علمیخیالی «چپی» که در
فهرست موردانتظارترینهای زومجی
هم جای داشت، ظاهرا سیر نزولی فعالیتِ کارگرداناش، نیل بلومکمپ، را کامل کرده و تبدیل به فاجعهای تمامعیار شده است. داستان در آیندهای نزدیک اتفاق میافتد. جایی که جرم و جنایت توسط پلیسهای اندرویدی/مکانیکی کنترل میشود. اما مردم که از این مسئله دل خوشی ندارند، به نبرد و اعتراض متقابل برخواستهاند. در این میان، روباتی پلیس به نام چپی دزدیده شده و مورد برنامهنویسی جدیدی قرار میگیرد تا بتواند برای خودش فکر کند و احساس داشته باشد. بدونشک، این مسئله دشمنان تازهای را برای چپی و دوستاناش ایجاد میکند. انترتینمنتویکلی که فیلم را زیاد دوست نداشته، در نقدش مینویسد:«وقتی برای اولینبار با او آشنا میشویم، چپی فقط یک نوزادِ دستپاچه است و در آخر فیلم، او تبدیل میشود به جان مککلین. آیا این نمایشی درست و دقیق از تحول هوشمصنوعی است؟ حتما. آیا این به درامی قوی میانجامد؟ نه.» هالیوود ریپورتر هم که اصلا فیلم را دوست نداشته، میآورد:«کاراکترهای یکخطیِ نچسب، ایدههای پرداختنشده و انگیزههای غیرقابلقبولِ شخصیتها. «چپی» قدمِ رو به عقبِ دیگری برای کارگرداناش، نیل بلومکمپ، است.»
Focus
کمدی «تمرکز» که میانگین امتیاز ۵۶ را از متاکریتیک دریافت کرده با نقدهای ضد و نقیضی روبهرو شده است. «تمرکز»، داستان ویکی (ویل اسمیت)، استاد تردستی است که وارد رابطهای عاشقانه با کلاهبرداری تازهکار به اسم جس (مارگات رابی) میشود. نیکی در ابتدا سعی میکند فوت و فن کار را به او یاد بدهد، اما جریاناتی رابطهی آنها را بهم میزند. سه سال بعد، جسی که اکنون تبدیل به تردست و شیادی چیرهدست شده، وسط طرح خطرناکی که نیکی درحال پیادهسازی است، به او برمیخورد و همین آنها را درگیر ماجرای اصلی میکند. هالیوود ریپورتر که از فیلم خوشاش آمده، میگوید:«چیزی که موتور فیلم را به آرامی در حرکت نگه میدارد، کاریزما و شیمی بین شخصیتهای اصلیاش است.» امپایر هم که کموبیش آن را دوست داشته، مینویسد:«تمرکز» نهایت یک سرگرمی تمامعیار با مقداری لحظات هوشمندانه است. اما مثل یکی از آن بطریهای رنگارنگ نوشیدنی که اسمیت سر میکشد، میماند. همانند آن، بیشتر مثل تجربهای سریع است تا چیزی که در طول سال یادتان بماند.»
The Second Best Exotic Marigold Hotel
«دومین بهترین هتل عجیب مریگولد» دنبالهای بر کمدی/درام «بهترین هتل عجیب مریگولد» است. بعد از پُر شدن هتل قبلی از ساکنانِ همیشگیاش، مدیران آن یعنی دانلی (مگی اسمیت) و سانی کاپور (دِو پاتال) به دنبال گسترشِ کارشان و تاسیس هتلی جدید هستند. امپایر در نقدش میآورد:«ادامهای کاملا دلربا بر فرانچایزی که اصلا انتظارش را نداشتیم. فیلم به آرامی تمهای بزرگاش را کنترل میکند و آنها را با بیخیالی و خنده حل میکند. مگی اسمیت فوقالعاده است.» هالیوود ریپورتر که فیلم را دوست نداشته، مینویسد:«دومین بهترین هتل عجیبِ مریگولد، کند و کسلکننده است و در مقابل قسمت قبلیاش شکست میخورد.»
Kingsman: The Secret Service
«گینگزمن: سرویس مخفی» فیلمی کمدی/جاسوسی/اکشن است که براساس کمیکی به همین نام ساخته شده. فیلم با دریافت امتیاز میانگین ۵۹ از متاکریتیک، شاید نقدهای مثبتاش کم باشد، اما طبق معمولِ بلاکباسترهای کمیکبوکی در میان مردم مورد استقبال قرار گرفته و فروش خوبی داشته. داستان دربارهی جاسوسِ کارکشتهی سازمانی مخفی با بازی کالین فرث است که در آستانهی حملهی تروریستی نابغهای پلید، پسری خیابانی که هیجچیز دربارهی مبارزه و جاسوسبازی نمیداند را وارد برنامهی تمرینی شدیدا رقابتی سازمان میکند. توتالفیلم که از آن خوشاش آمده، مینویسد:«فیلم عنصر فان، سرگرمی و هیجانهای آشنای فیلمهای جاسوسی را به این ژانر تزریق میکند. کالین فرث استثنایی است، ساموئل ال. جکسون میترکاند و تازهکار گروه، تارون اگرتون، هم شگفتزده میکند. ماموریت برای متیو وان (کارگردان) انجام شده است.» هالیوود ریپورتر میآورد:«متیو وان به عنوان کارگردان تعادلِ انرژیکِ خوبی بین اکشنهای کارتونی و درامِ شخصیتمحور ایجاد کرده. ترکیب این دو هرچه به اوج فیلم نزدیکتر میشویم، اثرِ هیجانانگیز و تازهاش را از دست میدهد. اما گفتگوهای سریع و خندهدار گروه بازیگران هیچوقت تسلیم نمیشود.»
The SpongeBob Movie: Sponge Out of Water
«فیلم باباسفنجی: اسفنجی بیرون از آب»، هم از سوی منتقدان تحویل گرفته شده، هم دوستدارانِ این کاراکترها را راضی و خوشنود کرده و هم از لحاظ تجاری عملکرد خوبی را پشت سر گذاشته است. داستان از این قرار است که باباسفنجیِ شلوارمکعبی و رفقایش برای بازپسگیریِ طرزتهیهی غذایی گمشده قدم به دنیای ما میگذارند و آنجا سرنوشتشان با دزدیدریایی گره میخورد.
ورایتی
مینویسد:«برخی اوقات یکجور شهامتِ نبوغآمیز در آنارشی آزادانهی فیلم موج میزند. اینکه فیلم سعی نمیکند فقط به تم اصلیاش بچسبد یا درس و پیام خاصی را به زور تحمیل کند.» هالیوود ریپورتر هم دربارهی CGIشدن بخشهایی از فیلم مینویسند:« به جای اینکه این مسئله افقهای مثلا نامحدودِ باباسفنجی را گسترش دهد، این کامپیوتری شدنِ تصاویر به طرز رضایتبخشی با آن داستانهای مسخرهی زیردریایی سنتی تطبیق پیدا نمیکند.» گاردین هم میگوید:«فقط تعداد جُکهای فیلم شگفتانگیز نیست، بلکه تنوعشان هم قابلتوجه است.»
منبع: IGN
تهیه شده در زومجی
نظرات