نقد انیمه Demon Slayer: Infinity Castle Part 1 | آکازا ستاره شیطان کش می‌شود!

انیمه شیطان کش از محبوب‌ترین انیمه‌های چند سال اخیر است که عمده محبوبیت آن به‌خاطر گرافیک و انیمیشن فوق‌العاده تا مبارزات نفس‌گیر به‌همراه شخصیت‌های جذاب است. در هر حال فصل سوم و چهارم انیمه به‌جز گرافیک جذاب افت فاحشی نسبت به دو فصل اول داشتند تا همه‌چیز آماده نبردهای نهایی در سه‌گانه سینمایی قلعه بی‌نهایت شود. انیمه Demon Slayer: Kimetsu no Yaiba – Infinity Castle Part 1: Akaza’s Return داستان مبارزه‌ی مرگ‌بار اعضای سپاه شکارچیان اهریمن را روایت می‌کند که در قلعه‌ی بی‌پایان و در حال تغییر موزان کیبوتسوجی گرفتار می‌شوند.

این نبردها، رویارویی‌های تن‌به‌تن و خونینی را میان قهرمانان و اهریمنان رده‌بالا رقم می‌زند و در دل خود مفاهیمی چون فداکاری، رستگاری و بار عاطفی جنگ را به تصویر می‌کشد. این انیمه بخش نخست از فینال حماسی مجموعه شیطان کش به‌شمار می‌آید و زمینه‌ساز نبرد نهایی با موزان است. حالا سوال اصلی این است که انیمه توانسته است به این هیایو و هیجان به درستی پاسخ دهد یا همان ادامه روند دو فصل گذشته است. بدون شک اولین قسمت از سه‌گانه پایانی داستان انیمه Demon Slayer از انیمه هایی ۲۰۲۵ و یکی از بهترین انیمه های سینمایی کار سختی برای اثبات ارزش صبر برای دو قسمتی بعدی آن دارد.

انیمه Demon Slayer: Infinity Castle Part 1 درست پس از پایان فصل چهارم آغاز می‌شود؛ جایی‌که موزان به‌همراه هاشیرها و دیگر شیطان‌کش‌ها وارد قلعه بی‌نهایت می‌شوند و جنگ پایانی رسما آغاز شده است. پیش از رسیدن به این نقطه، ما شاهد روندی کند و خسته کننده بودیم و در فصل سوم شاهد مبارزاتی مشابه فصل دوم نبودیم و فصل چهارم هم بیش از حد خسته کننده و طولانی بود و دو فصل گذشته می‌توانست یک فصل قابل قبول‌تر باشد. اما امید ما در قسمت سینمایی بازگشت مبارزاتی به سبک فصل دوم با بازگشت شخصیت‌هایی مثل آکازا است.

واقعیت این است که لازم نیست هر بخش را جداگانه بررسی کنیم. تمامی بخش‌ها با مبارزات بی‌امان پر شده‌اند و درنهایت ما قرار است گذشته هر شخصیت حالا چه هاشیرا و چه شیطان را تماشا کنیم. مشکلی که انیمه در گذشته داشته است یا حداقل من با آن دارم این بوده است که انیمه بیش از حد خود را برای گفتن داستانش به گذشته شخصیت‌ها متصل می‌کند و عملا روایت زمان حال فراموش می‌شود. ما شاهد یک الگوی کلی هستیم که زمان حال تنها روی مبارزات و اکشن‌های بی‌پایان و رجزخوانی شخصیت‌ها تمرکز دارد و از نظر روایی بیشتر شبیه یک بازی فایتینگ است.

این نوع روایت بیشتر برای زمانی جذاب می‌تواند باشد که ما از قبل با شخصیت‌ها آشنا شده باشیم و قبلا در دل داستان وارد شده باشند، اما اینجا ما با چندین شخصیت تازه ملاقات می‌کنیم که عملا صرفا توانایی و سطحی آن‌ها در طول داستان گفته می‌شود و خبری از یک قالب داستانی حال از آن‌ها نیست. شاید همین دلیل باشد که مبارزه دوما با شینوبو با اینکه جذاب و تلخ است، اما تاثیر گذاری کافی را ندارد؛ چرا که ما از ابتدا نیاز داریم واقعا داستان آن‌ها گفته شود تا اینکه داستان سریال به گذشته شخصیت‌ها تکیه کند.

این مورد در بخش زنیتسو با کایگاکو به اوج خود می‌رسد و صرفا شاهد یک مبارزه سرگرم کننده اما فراموش شدنی هستیم. یک دلیل این است که اگر قرار باشد ارتباطی بین شخصیت‌ها شکل بگیرد، نیاز به زمینه‌سازی بیشتری است. برای بهتر رساندن منظور من انیمه Chainsaw Man – The Movie: Reze Arc مثال دقیقی است که در آن پیش از اینکه با گذشته رزه ملاقات کنیم، او در قالب روایت انیمه داستان خودش را روایت می‌کند و تاثیر گذاری به مراتب بیشتری دارد تا اینکه صرفا با چندین و چند فلش‌بک تکراری و خسته کننده داستان و گذشته‌اش گفته شود.

اما انیمه Demon Slayer: Infinity Castle Part 1 در بخش پایانی روی دور تند گذاشته شده است و تنها هدف کنار گذاشتن شخصیت‌ها برای رسیدن به موزان است. شکنندگی شیاطین بیشتر تو ذوق می‌خورد و هاشیراها با کمترین تلفات ممکن جلو می‌روند. انیمه واقعا جذاب و سرگرم کننده است و گرافیک و انیمیشن فوق‌العاده‌ای هم دارد، اما همیشه احساس می‌کنیم یک چیزی کم است. زمانی‌که رسما آکازا وارد می‌شود، انیمه واقعا نجات پیدا می‌کند و او به ستاره بی‌چون‌وچرای آن تبدیل می‌شود که تنها باید از آن لذت ببریم و او می‌خواهد همه مشکلات را فراموش کنیم.

مشخصا از نظر روایی و روند تغییری رخ نداده است و درواقع آکازا از آنجایی‌که از قبل با او آشنا شدیم و همچنین برخلاف شیاطین فصل سوم قدرت و توانایی جذاب و سرگرم‌کننده‌ای دارد. آکازا انقدر شخصیت کاریزماتیک و جذابی است که باعث می‌شود تمامی مشکلات قبلی را فراموش کنیم و او ستاره بی‌چون و چرای انیمه است و برخلاف شیاطین نه چندان جذاب فصل سوم، او هرگز جذابیت خود را از دست نمی‌دهد. آکازا همان شخصیتی است که انیمه به آن نیاز دارد و با ورودش باعث می‌شود مسیر پر افت و خیز دقایق ابتدایی انیمه را تا حدی فراموش کنیم.

گذشته آکازا که اگر نگیم یکی از بهترین فلش‌بک‌ها است، باعث می‌شود با شخصیتی به مراتب عمیق‌تر و بهتری طرف باشیم و گذشته او صرفا تلخ نیست؛ بلکه مسیر او را هم شکل داده است. پس عجیب نیست که انتظار تصمیم و دیوانگی متفاوتی از آکازا داشته باشیم و انتظار یک تغییر بزرگ را بکشیم. گذشته آکازا باعث می‌شود با شخصیت عمیق‌تری مواجه شویم، اما انیمه درنهایت قرار نیست از فرمول روایی خود فاصله بگیرد و دوباره شاهد یک تکرار هستیم. این تکرار باعث می‌شود تا نه‌تنها هرگز آکازا به تمامی پتانسیل‌های خود دست پیدا کند، بلکه احساس پوچی در مورد خط داستانی شخصیت‌ها داشته باشم.

درواقع انتظار دارم آکازا پس از به یاد آوردن دلیل اینکه چرا برای رتبه یک و تبدیل شدن به بهترین تلاش می‌کند، به شکلی ترسناک‌تر و بهتر بازگردد، اما سبک روایی انیمه مانع آن می‌شود و این یک پایان ناامید کننده برای شیطانی است که درنهایت بدون اینکه تلفات خاصی در هاشیراها ایجاد کند کنار می‌رود تا بیشتر احساس کنم انیمه صرفا می‌خواهد داستان را به هر شکلی که شده است تمام کند. این تمرکز بیش از حد روی گذشته شخصیت‌ها برای تغییر در زمان حال باعث می‌شود اثر احساسی داستان کاهش پیدا کند؛ چرا که روایتی واقعا در زمان حال رخ نمی‌دهد.

انتظاری که داشتم بدون شک گفتن یک داستان متفاوت نیست، بلکه انتظار داشتم از شخصیتی مثل آکازا استفاده بهتری می‌شد و او با یادآوری گذشته او مسیر جدید و متفاوتی را دنبال کند. انیمه Demon Slayer: Infinity Castle Part 1 سرگرم کننده و جذاب است، اما قرار نیست فراتر از این جلوتر برود. انیمه قرار نیست طرفدارانش را ناامید کند، اما نمی‌تواند از تمامی پتانسیل‌هایی که دارد استفاده کند و دلیل آن هم نمایش بیش از حد فلش‌بک‌ها به‌جای گفتن یک داستان مشخص در زمان حال است. در هر حال این موضوع باعث نمی‌شود منتظر ادامه آن نباشیم، اما خبری از تاثیر گذاری مشابه فص دوم انیمه شیطان کش نیست.